كسمايى ( 1319 ) جعفر پوركسمايى ، در سال 1319 هجرى شمسى در شهر رشت قدم به عرصهء حيات نهاد ، تحصيلات ابتدايى و متوسطه را در زادگاهش به انجام رسانيد ، آنگاه به استخدام وزارت فرهنگ درآمد و در يكى از روستاهاى حومهء رشت مأموريت يافت و به شغل معلمى پرداخت و پس از هفت سال خدمت در سال 1349 به تهران منتقل شد و سكونت اختيار كرد . كسمايى در تهران به تحصيل خود ادامه داد و در رشتهء زبان فرانسه و مديريت مشغول تحصيل گرديد و تا سطح كارشناسى ارشد پيش رفت و ليسانس خود را دريافت داشت . كسمايى از سال 1335 هنگامى كه در سال چهارم دبيرستان بود با زبان شعر آشنا شد و به شعر و شاعرى پرداخت و با دوستانى چون بهمن صالحى و رحمت موسوى ، دو شاعر نامدار گيلان ، مأنوس و دمساز گرديد و در وادى شعر و ادب افتاد و به شعر نو از زمانى دلبستگى يافت كه در سال 1337 نيمايوشيج سفرى به رشت آمد و با توقف چند روزه‌اى كه داشت به ديدارش شتافت و تحت تأثير كلام و شعرش قرار گرفت . كسمايى در جوانى گرفتار دلدادگى شد و به عشقى سوزان مبتلا گرديد ، چون عشقى ناموفق بود و دچار شكست شد ، اين شيفتگى در شعرش اثر گذاشت و به شعرش جلا و رونق بخشيد . خود مىگويد : « نمىدانم عشق ، استاد من در شاعرى بود يا شاعرى را به من آموخت ، در عين حال نه شاعر خوبى شدم و نه عاشقى موفق . » نمونه‌هاى زير از نظم اوست :